Áskorun til forseta Íslands

Ég skrifaði undi en þú

Örorkubætur og lágmarkslaun eru okkar þfóð til skammar

Maður skammast sín fyrir að vera íslendingur þegar maður sér hvernig komið er fram við gamla fólkið okkar sem með blóði, svita og tárum byggði undir rassgatið á okkur.

Eg get ekki lifað á 180.000 á mánuði.Eg vill skattlausar tekjur uppí 260.000 á mánuði.

Vona að okkar mál verði löguð

Stjórnvöld verða að fara að taka tillit til okkar líka, loksins. Við þurfum líka að lifa; borða, borga skuldir. Komumst reyndar aldrei t.d. í sumarfrí, á skemmtanir, o.fl. o. fl. Þurfum að betla mat...... er ekki komið nóg. Maður getur ekki mikið meira....getur þá eiginlega bara endað illa.... Því miður. Enda margt gott fólk farið yfir móðuna miklu... ekki vegna veikindanna, heldur vegna fjárhagsáhyggja. Mig langar að lifa lengur, en vil það ekki ef ég þarf að svelta mánuð eftir mánuð. .......

Baetur eiga ad maeta raunverulegri afkomutorf, tad er lagmark.

Vonum að forseti vor geti hjálpað okkur.

Þó svo fólk á bótum vildi vinna til að hækka framfærsluna sína, skerðist allt sem er uppgefið króna á móti krónu! Meira að segja áunnar lífeyrisgreiðslur lækka bætur sem þær nema. Þetta ástand er ótækt með öllu!

#28: -  

 Skömmin er ekki okkar, óþarfi að hjálpa þeim sem eiga hana að bera... Svo væri líka skárra að taka sig á frekar en að skammast sín, mun uppbyggilegra, með því að skammast sín er maður bara að svamla í drullunni ;)